Kategorie
Nauka

Cybernetyczne przyczyny alienowania rodzicielskiego w sądach

Cybernetyka jest nauką o sterowaniu. Cybernetyka społeczna (socjocybernetyka) to dziedzina zajmująca się procesami, celami i metodami sterowania społeczeństwem. Marian Mazur – prekursor cybernetyki napisał książkę pt. „Cybernetyka i charakter”, która dała nam narzędzia do niniejszych badań. Poniżej przedstawiamy w sposób skondensowany główne wnioski. Jakie są cybernetyczne przyczyny alienowania rodzicielskiego?

Analiza zachowań alienatorek w togach

W wyniku analizy cybernetycznej charakterów sędzi i adwokatek alienatorek, którą przeprowadziliśmy na podstawie ich zachowań wynika w stopniu wysoce prawdopodobnym, że takie kobiety na wysokich stanowiskach, czerpią satysfakcję i mają przyjemne doznania z przemocy, którą zadają, obserwują lub umożliwiają. Przemocy wobec słabszych.

W związku z tym, iż większość z nich nie próbuje się odważyć swojej agresji wyeksponować wobec tych silniejszych np. w kierunku swoich przełożonych (co mogłoby wiązać się z nieprzyjemnymi konsekwencjami np. utratą stanowiska, apanaży.) Dlatego upust wewnętrznej, skumulowanej agresji kierują do osób podległych, niepełnoletnich, zależnych od nich, niepełnosprawnych, nad którymi mają władzę itd.

Te kobiety najprawdopodobniej uznają, że przemoc matek alienatorek wobec ojców i ich dzieci jest uzasadniona. Zatem każdy dowód na tę przemoc będzie tylko utwierdzał takie osoby w przekonaniu, że ich postępowanie i decyzje są słuszne, oraz że nie powinno się zakłócać tego procesu (znęcania się na słabszych) i go przerywać. Wszak jest to zgodne z ich wartościami i rozumieniem natury ludzkiej (na podstawie swoich wewnętrznych przeżyć). Nieuświadomione, pierwotne, krwiożercze instynkty dominują u takich osób i są cybernetycznym, utajonym motywem ich decyzji.

Nadzieja na przyszłość

Wierzymy, że za kilka dziesięcioleci lub wieków takie osoby będą wykluczane z pełnienia istotnych funkcji w społeczeństwie do czasu przepracowania swojej agresywnej natury podczas cybernetycznej terapii.

Jeszcze całkiem niedawno osoby pełniące funkcję sędziego mogły przecież bezkarnie dokonywać mordów sądowych. Tak zginął wyjątkowy człowiek, bohater rtm. Witold Pilecki. Dziś bezkarnie mogą znęcać się na ojcach. System zagospodarowuję agresję takich osobników i się nią żywi.

System wykorzystuje sadyzm

Sadyzm i różne formy psychopatii występują w obecnych czasach znacznie częściej u osób na wyższych stanowiskach. Zaburzone osoby, aby bezkarnie mogły realizować swoją zbrodniczą naturę chronią się najczęściej za jakimiś stanowiskami/instytucjami. Czym wyższe stanowisko, tym szersze pole i możliwości do znęcania się na innych. Ochronione otoczką instytucji zawsze mogą się wytłumaczyć, że działały dla dobra danego podmiotu, w jego imieniu i na jego odpowiedzialność.

Taki wirtualny byt w przeciwieństwie do obywatela nie może ponieść żadnych rzeczywistych konsekwencji za wyrządzone krzywdy ojcom i dzieciom, czy szerzej obywatelom. Osoba dokonująca zbrodni w imieniu np. wymiaru sprawiedliwości najczęściej jest też bezkarna i tym śmielej realizuje swoje chore potrzeby.

Kolejny cios w ofiarę

Konsekwencję działań alienatorek w togach może ponieść ewentualnie np. Skarb Państwa, co w rzeczywistości oznacza, że po raz drugi zostaje skrzywdzona ofiara, wszak to jej środki (odebrane pod przymusem) zasilają kasę państwa i są jej wypłacane w symbolicznej wysokości (pomniejszonej o koszt całej procedury) po wieloletniej, wyniszczającej i heroicznej walce.

Kategorie
Nauka

Agresja i przemoc kobiet – badania naukowe

Niewłaściwe zachowanie kobiet nie znajduje często odpowiedniej reakcji w społeczeństwie.

Utarło się, że kobiety raczej trzeba chronić, niż się przed nimi bronić. Okazuje się jednak, że kobiety potrafią być bardziej okrutne od mężczyzn zwłaszcza w swoich “konkurencjach koronnych”: niszczenia reputacji, insynuacji, rozsiewania plotek czy też alienowania rodzicielskiego (znęcanie się nad dzieckiem i najczęściej tatą (lub innymi bliskimi) polegające na psychicznym lub fizycznym izolowaniu ich od siebie). Zdarzają się też czyny skrajnie haniebne, egzystencjonalnie ostateczne, jak ten, który dotyczy naszej patronki Hani z Kłodzka.

Dlatego chcemy Państwa zaprosić do ankiety, która może być wstępem do szerszych i dokładniejszych badań naukowych (o ile znajdą się w Polsce odważni naukowcy).

Czy była stosowana wobec Ciebie agresja lub przemoc ze strony kobiety?Wybierz jedną z pięciu możliwych odpowiedzi (badania naukowe)
Kategorie
Nauka

Alienowanie rodzicielskie i alienacja rodzicielska. Definicje

1. Alienacja rodzicielska to stan psychiczny (alienowanie rodzicielskie to działanie), w którym dziecko – zwykle takie, którego mama i tata są zaangażowani w konfliktową separację lub rozwód – silnie sprzymierza się z alienującym rodzicem (najczęściej matką) i odrzuca związek z drugim rodzicem, najczęściej z ojcem (i/lub dalszą lub bliższą rodziną) bez logicznego uzasadnienia.

Lorandos, D., Bernet, W. (Eds.) (2020). Parental Alienation – Science and Law.

Warshak, R.S. (2010). Divorce Poison: How to Protect Your Family from Badmouthing and Brainwashing

2. Wyalienowanie rodzicielskie to dynamika rodzinna, w której jeden rodzic (najczęściej matka) angażuje się w zachowania powodujące bezzasadne odrzucenie drugiego rodzica (najczęściej ojca lub bliższą, dalszą rodzinę). Te zachowania nazywane są „rodzicielskimi strategiami alienacji” lub „rodzicielskimi zrachowaniami alienacji”.

Baker, A.J.L., Sauber, S.R. (2013). Working with Alienated Children and Families: A Clinical Guidebook

3. Dla dziecka biopsychospołeczno-duchowe skutki alienacji rodzicielskiej są druzgocące. Alienowane dziecko i rodzic, poprzez izolację i odmowę kontaktu, są poddani niezwykle okrutnemu znęcaniu się […] Jako forma maltretowanie dzieci, alienacja rodzicielska jest poważną kwestią związaną z bezpieczeństwem dziecka, ponieważ podważa podstawową zasadę sprawiedliwości społecznej dla dzieci: prawo do poznania swoich rodziców i opieki przez ich oboje. Smutna rzeczywistość jest taka, że ​​rodzice, którzy niszczą naturalne uczucia swoich dzieci do drugiego rodzica, wyrządzają poważne, nieodwracalne i tragiczne szkody.

Heitler, S., posted February 1, 2018. Used by permission of the author and Psychology Today.

4. Alienację rodzicielską można zaklasyfikować jako psychologiczne zagrożenie dobrobytu dziecka wynikające z nadużycia opieki rodzicielskiej, które wykorzystuje stosunek zależności dziecka.

Boch-Galhau, W.v. (2018), Parental Alienation (Syndrome) – A Serious Form of Psychological Child Abuse. Mental Health Fam Med 14:725-739.

5. Czy wszystkie dzieci narażone na alienację rodzicielską stają się wyobcowane?

Nie. Nie wszystkie dzieci są wyobcowane, a już na pewno nie od razu. Alienacja to proces.

Czy wszystkie dzieci, które odrzucają rodzica, są alienowane rodzicielsko?

Nie. Niektóre dzieci, które odrzucają rodzica, robią to z realistycznych powodów opartych na zachowaniu odrzuconego rodzica. Te dzieci są określane jako realistycznie wyobcowane.

Czy w niektórych przypadkach łączy się alienację rodzicielską i odsunięcie się dziecka od rodzica?

Tak. Nazywa się to przypadkami hybrydowymi.

Czy specjaliści ds. zdrowia psychicznego, prawnicy, pracownicy socjalni, nauczyciele i lekarze ogólnie uznają alienację rodzicielską i podejmują odpowiednie decyzje i środki, aby pomóc dotkniętym chorobą dzieciom i rodzinom?

Nie. Wśród specjalistów zajmujących się zdrowiem psychicznym i prawników brakuje wiedzy na temat alienacji rodzicielskiej i stopnia jej szkodliwości.

Harman, J., Biringen, Z., (2017). Parents Acting Badly: How Institutions and Societies Promote the Alienation of Children from Loving Parents

Alienowanie rodzicielskie. Wybrana przez społeczność najlepsza definicja:

6. Alienowanie rodzicielskie to proces, którego celem jest zniszczenie więzi rodzic-dziecko (najczęściej tata-dziecko ale także bliższa/dalsza rodzina-dziecko ). Izolacja może polegać na fizycznym utrudnianiu kontaktów, lub działaniach psychologicznych (zastraszanie dziecka, oszczerstwa, wyśmiewanie, manipulowanie). Ofiarą alienowania rodzicielskiego nie tylko staje się dziecko, ale także dorosły członek rodziny (najczęściej tata), któremu spotkania z dzieckiem są utrudniane lub całkowicie zablokowane przez alienatorkę/alienatora. Alienowanie rodzicielskie to przemoc psychiczna – znęcanie się nad dzieckiem i alienowanym dorosłym (najczęściej tatą).

Dobry Tata – Jan Kowalski


Uwaga?
Twoja opinia
Chcesz zostawić komentarz, zgłosić błąd?
Następne
Wpisz swój e-mail, jeśli oczekujesz od nas odpowiedzi!
Wstecz
Wyślij!
Dziękujemy za podzielenie się swoją opinią!